Een dag uit het leven van een horlogehandelaar

Horloges, klanten, pakketten en een inbox die volloopt terwijl je werkt. Een vintagebedrijf runnen klinkt misschien als een behoorlijk aangenaam leven voor iemand die van polshorloges houdt. Maar achter de gestileerde foto's en de horloges die in de feed verschijnen, gaat heel wat minder glamoureus werk schuil.
Vraag het Tom, die Montres et Vintage runt vanuit Zuid-Frankrijk. Hij koopt, verkoopt, fotografeert, onderzoekt, verpakt en onderhoudt contact met verzamelaars en handelaren. Vaak allemaal op dezelfde dag. En wanneer hij niet op zoek is naar het volgende horloge, probeert hij het horloge dat hij net heeft gevonden te begrijpen.
We lopen een dag met hem mee.
Eerst ontbijt, dan begint de jacht
Toms ochtend begint behoorlijk ver verwijderd van de vintagehorloges die later op de dag van eigenaar kunnen wisselen. Het ontbijt bestaat uit fromage blanc, havermout, hazelnoten en honing, met twee eieren en thee. Daarna neemt hij de berichten en e-mails door die 's nachts zijn binnengekomen.
Daarna wacht een uur in de sportschool.
De werkdag komt rond tien uur echt op gang.
Na de sportschool begint het echte werk
Dat kan van alles zijn: klantvragen beantwoorden, een specifiek model zoeken of bestellingen inpakken. Elk pakket krijgt een persoonlijk tintje en wordt verstuurd met een garantiebewijs. Is een nieuw horloge teruggekomen van de horlogemaker, dan moet het bovendien worden gefotografeerd voordat het te koop kan worden aangeboden.
Dat is een belangrijk onderdeel van het werk. Tom wil niet alleen laten zien hoe een horloge eruitziet. Hij wil vastleggen wat juist dit exemplaar interessant maakt.
En er is nog genoeg ander werk te doen voordat de dag voorbij is.
Horloges worden ingepakt en de wereld in gestuurd. Tom verzorgt de logistiek achter een zaak die veel verder reikt dan Marseille
Het meeste werk gebeurt voordat het horloge om de pols gaat
Een groot deel van Toms tijd gaat op aan zoeken. Hij bekijkt advertenties, volgt veilingen en praat met andere handelaren. Soms weet hij precies waarnaar hij op zoek is. Andere keren duikt er iets op dat zijn nieuwsgierigheid wekt en hem op een heel nieuw spoor brengt.
Op een drukke dag moeten soms wel tien horloges worden gefotografeerd. Alleen dat kan al meer dan twee uur kosten. Tel daar klantcontact, onderzoek, inkopen en administratie bij op, en het is niet ongebruikelijk dat de werkdag tien tot twaalf uur duurt.
Vandaag staan er vier horloges klaar om gefotografeerd te worden.
Een extra controle kan een hoop kopzorgen besparen
Wanneer Tom een horloge binnenkrijgt, begint het werk met een grondige inspectie. Serienummer, gravures, staat en uurwerk worden gecontroleerd. Daarna wordt het horloge ongeveer een dag getest voordat het naar de horlogemaker gaat voor een volledige servicebeurt.
Hij let erop dat de horloges zo dicht mogelijk bij hun originele staat blijven. Geen onnodig polijsten of cosmetisch opknappen om de kast er nieuwer uit te laten zien dan hij is. De sporen van een lang leven maken deel uit van de charme.
Niet onnodig polijsten. We houden ze graag fris.
Hoe bepaal je dan de juiste prijs voor een vintagehorloge? De prijs wordt bepaald aan de hand van verschillende factoren: de staat, de inkoopprijs en de huidige marktsituatie. Zodra het horloge klaar is, kan het worden verkocht via de eigen website, Instagram of rechtstreeks aan klanten uit zijn netwerk. Afhankelijk van wat eraan moet gebeuren, kan het één of twee weken duren vanaf de aankoop tot de verkoop rond is.
En soms komen verrassingen pas aan het licht wanneer het achterdeksel wordt geopend. Namaak, vervangen onderdelen en horloges die zijn samengesteld uit onderdelen van verschillende exemplaren behoren tot de risico's. Dat is een van de redenen waarom kennis en een goede samenwerking met een horlogemaker zo belangrijk zijn.
Parijs staat op de agenda
Tom gaat ongeveer één keer per week naar Parijs om horloges te kopen en verkopen en andere handelaren te ontmoeten. Het is een kans om meer objecten te zien, op de hoogte te blijven van wat er op de markt speelt en vooral te praten met mensen die net zoveel van horloges weten als hij.
De eerste stop van vandaag in Parijs. Er is altijd wel iets te vinden. Vandaag: een mooie Cartier.
– In de vintagewereld leer je elke dag iets nieuws, merkt Tom op.
Dat is een vrij goede omschrijving van een branche waarin er altijd nog een referentie is om je in te verdiepen, een ongewoon uurwerk om te onderzoeken of een fabrikant die het verdient om opnieuw ontdekt te worden.
De ontmoetingen zijn het halve plezier
Later op de dag ontvangt Tom klanten voor persoonlijke afspraken in een vijfsterrenhotel in het centrum van Marseille. De omgeving is elegant, maar de hotellobby is niet waar het om draait. Het gaat om het moment waarop een klant een horloge past en merkt dat het goed voelt.
Het geeft een bijzondere voldoening om het juiste horloge voor de juiste persoon te vinden. Vooral wanneer het niet de meest voor de hand liggende keuze is.
Een van Toms memorabele verkopen was een Zwitserse chronograaf uit de jaren 50, gemaakt van 18-karaats roségoud, met een zwarte wijzerplaat en een Landeron-uurwerk.
De koper? Een legendarische Ierse rockgitarist.
Wat hem aantrok was niet het merk. Het was het geheel van het horloge, het karakter en dat gevoel van geschiedenis dat ermee gepaard ging.
Voor Tom wordt het vaak juist daar interessant. Een horloge hoeft niet het bekendste of duurste te zijn om bijzonder te zijn. Soms zijn de juiste verhoudingen, een ongebruikelijke wijzerplaat of een detail dat je niet meteen opvalt al genoeg.
Nu: Boucheron
Momenteel is hij helemaal weg van Boucheron-horloges uit de jaren 40, 50 en 60. Vooral het model Reflet, bekend om zijn karakteristieke kast en de band met verborgen sluiting, een oplossing die al in de jaren 40 werd gepatenteerd.
Dat zijn precies de details waar hij enthousiast van wordt. Sieradenhuizen als Boucheron, maar ook namen als Bueche-Girod, Piaget en Movado. Fabrikanten die soms in de schaduw staan van de grote horlogemerken, hoewel ze een rijke eigen geschiedenis en persoonlijkheid hebben.
Tom heeft zelf een Boucheron Reflet uit de jaren 60 met een uurwerk van Ulysse Nardin.
Is die te koop?
Absoluut niet.
Verzamelen draait niet alleen om iets vinden dat je met winst kunt doorverkopen. Sommige horloges spreken je gewoon aan, en dan speelt de rekensom een kleinere rol.
Ook zijn eigen smaak is in de loop der tijd veranderd. Waar een Rolex Datejust ooit de vanzelfsprekende keuze leek, zijn het tegenwoordig vaak de meer onverwachte modellen die hem aantrekken. Zijn advies aan andere verzamelaars is eenvoudig:
– Maak indruk op jezelf, niet op anderen.
Een goede richtlijn, of je nu op zoek bent naar je eerste vintagehorloge of al een hele verzameling hebt.
Als de werkdag erop zit, gaan de gedachten door
Tom komt meestal rond zeven uur 's avonds thuis. Maar dat betekent niet dat hij zijn werk loslaat. Momenteel zit hij in een periode waarin hij alles leest wat hij kan vinden over Boucheron. Dat kan zomaar nog een uur onderzoek opleveren in plaats van een rustige avond.
Montres et Vintage in je eentje runnen betekent dat je inkoper, verkoper, fotograaf, logistiek medewerker en administrateur bent. Het vraagt geduld en kost meer dan alleen het horloge zelf. Ook service, reserveonderdelen, fotografie, verzending en garanties moeten worden meegerekend.
Maar het zijn niet alleen de marges die hem ertoe aanzetten door te gaan. Het is de mogelijkheid om iets te vinden wat hij nog niet eerder heeft gezien, meer te leren en iemand anders hetzelfde te laten ontdekken.
Voor Tom hoeft een vintagehorloge geen grote naam te dragen om de moeite waard te zijn. Het kan een bijzondere kast hebben, een vergeten fabrikant of een uurwerk dat op zichzelf al een verhaal vertelt.
En morgen begint de zoektocht opnieuw.



































































